Με ένα αρκετά ενδιαφέρον (στα όρια του... σουρεαλιστικού!) κείμενο γνωστοποίησε η ΠΑΕ Κέρκυρα τον βαθμό που πήρε στα Περιβόλια από τον Πλατανιά. Το κείμενο αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της ομάδας των "Φαιάκων" και φέρει τον τίτλο «Δεν χάνει αυτός ο ΑΟΚ!» Δικό σας:
«Σπουδαίος βαθμός για το «καραβάκι», 1-1 με Πλατανιά, με γκολ- πέναλτι του Μπάρκογλου (79’) – Μεγάλη ευκαιρία Αγρίτη για το «διπλό» - Πέμπτο σερί ματς δίχως ήττα και... 10 points!
Το λάστιχο, χάνει. Όπως χάνει και η εξάτμιση, το μπαλόνι ή, ενίοτε, ο... εγκέφαλος! Αυτός που δεν χάνει, με καμία δύναμη, είναι ο ΑΟ Κέρκυρα, του Μάντζιου! Και στο γήπεδο Περιβολίων, Σάββατο απόγευμα, απέναντι στον καλό Πλατανιά, αποδείχτηκε και πάλι...
Ισοπαλία, 1-1. Σπουδαίος βαθμός, διψήφια, πια, συγκομιδή (10) και, μετά τις «ανέτοιμες» δύο ήττες της αρχής, από Ατρόμητο και Τρίπολη, σε... αδιάλειπτη εξέλιξη ένα εκπληκτικό αήττητο σερί πέντε αγώνων! Ω, ναι! Αυτός ο νέος! Αυτός ο άγουρος! Αυτός ο... σίγουρος για «φούντο», κατά την... οξυδέρκεια των βιαστικών!
Μια ομάδα -λέμε εμείς, από την άλλη- φτιαγμένη από «σίδερο». «Χτισμένη» -σαν νιάτο ασυμβίβαστο ταινίας του Τζον Σμιθ- να... τσαντίζεται στην κακή προοπτική. Και όταν αυτή την «απειλεί», ανασκούμπωμα, όρκος και αντίδραση.
Πράγματι, δεν ήταν καλός ο ΑΟΚ στο α’ ημίχρονο. Παθητικός, χαμένα μέτρα, λίγα κρατήματα της μπάλας, με τον Πλατανιά να έχει κατοχή, πρωτοβουλία, κάποιες φάσεις κι ένα γκολ: στο 41’, με κοντινό τελείωμα του Ουντότζι (μετά από σουτ του Μαραγκουδάκη στο δοκάρι). Μόνο που στην επανάληψη η εικόνα άλλαξε. Το μυαλό καθάρισε, έκανε και ο Μάντζιος ξανά τα... μαγικά του (με Γιάντση, Τσοκάνη και, κατόπιν, Μπάρκογλου), άλλο ματς.
Η... προειδοποίηση ήρθε στο 49’, με τον Αγρίτη να αστοχεί στο δεύτερο δοκάρι, μετά από φάουλ – λεπίδι του Λεόν. Μια – δυο καλές στιγμές του Πλατανιά (με πιο σημαντική, το stop στον Ουντότζι, στο 71’) δεν κατάφεραν να νικήσουν τον Αναστασόπουλο, ώσπου φθάσαμε στο 79’.
Γέμισμα του Κοντοδήμου, ο Μπάρκογλου «καταπίνει» στον αέρα τον προσωπικό του αντίπαλο, κεφαλιά – ασίστ στον Γιάντση, που είναι σε απόσταση αναπνοής, κατεδάφιση του «Μήτσου» απ’ τον Αργυρόπουλο, πέναλτι – μαρς! Τα υπόλοιπα, τα ανέλαβε ο «Μπάρκο». Στην άλλη γωνία ο Κηπουρός, στα ίσα...
Κι επειδή το momentum παίζει μεγάλο ρόλο στο ποδόσφαιρο, προτού προλάβουν να καλμάρουνε οι γηπεδούχοι, ο ΑΟΚ όχι μόνο άγγιξε, αλλά... αγκάλιασε (και απλά, του... γλίστρησε) η ολική ανατροπή! Το 1-2! Το απόλυτο come back.
Ήταν η (δεύτερη στο ματς, αλλά ακόμη πιο) μεγάλη ευκαιρία του Αγρίτη (πλασέ από τα δύο μέτρα, άουτ), μετά από εξαιρετικό συνδυασμό Λεόν – Γιάντση και σέντρα ακριβείας του τελευταίου. Τέτοια άψε- σβήσε «κλοπή» (αγώνα), θα ‘χε να θυμηθεί το πανελλήνιο από την εποχή του... Αγάπιου Καλταβερίδη!
Αλλά με «θα», δεν κάνεις προκοπή. Ούτε τα «αν». Όπως αυτό των γηπεδούχων («αν είχε μπει...»), στην περίεργη κεφαλιά- οριζόντιο δοκάρι του Γιακουμάκη, στο 87’ (με τον Αναστασόπουλο, πάντως, να «γεμίζει» τον χώρο από κάτω).
Ναι, αν το δεις συνολικά, στο γήπεδο Περιβολίων, ο ΑΟΚ θα μπορούσε να ‘χει χάσει. Όπως θα μπορούσε, τελικά, να έχει πάρει και το ματς. Μόνο, που στη ζωή (και στο ποδόσφαιρο) την ιστορία τη γράφουν μονάχα εκείνα που συμβαίνουν. Κι ετούτο που συνέβη στα Χανιά, ήταν (πέρα απ’ τα... πρακτικά), άλλη μια κατάθεση ψυχής από μια ομάδα που δεν συμβιβάζεται με ήττες.
Μια ομάδα «δύσκολη». Απ’ αυτές που, αν είσαι αντίπαλος, σου... σπάνε, πιθανότατα, τα νεύρα! Η οποία σήμερα έδειξε και κάτι επιπλέον: πως δεν γνωρίζει μόνο να κρατά οργανωμένα το μηδέν και να ψάχνει το «χτύπημα» την κατάλληλη στιγμή (περίπτωση Ν. Σμύρνης ή ΠΑΟΚ).
Αλλά, άμα χρειαστεί, και ν’ αντιδρά. Να «επιστρέφει». Να ρεφάρει. Ίσως, τελικά, αυτό να είναι (μακροπρόθεσμα) πιο μεγάλο κέρδος και απ’ τον ίδιο τον μασίφ βαθμό, που μπήκε στο πουγκί...»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου